Multitude

31 juli

In gesprek met verschilmaker Remco Boxelaar van Corporate Queer

Als we in de toekomst in een betere wereld willen leven hebben we verschilmakers nodig. Verschilmakers zijn mensen en organisaties die zien dat iets beter, schoner of eerlijker kan en zich daar sterk voor maken. Aan het woord: Remco Boxelaar, oprichter van Corporate Queer, het platform voor LHBTQI+-professionals.

De afgelopen maand was het International Pride Month. Dit weekend zouden de Pride-boten door de grachten varen.
Ja, en nu staat de wereld door COVID-19 op z’n kop. Om toch iets te doen, heb ik i.s.m. illustrator Gerdien van Halteren een tote-bag gemaakt waarmee mensen hun pride toch kunnen uitdragen in de openbare ruimte. We kunnen niet als collectief samenkomen, maar individueel kunnen we alsnog onze stem laten horen.

Normaal richt je je meer op de corporate wereld. 
Klopt, ik geef veel masterclasses. Die geef ik nu meestal online. In het bedrijfsleven zie je dat de heteronorm heel dominant is. Je moet er vaak aanvinken met welk gender jij je identificeert, of je bij de ‘mannen’ of de ‘vrouwen’ hoort. Ook het taalgebruik is vaak formeler, waardoor er meer nadruk ligt op ‘de heer’ of ‘mevrouw’. Ik geloof dat zowel seksualiteit als gender een spectrum is met meer dan twee smaken. Die openheid is belangrijk, ik zie nog te vaak wat de terugslag is van normativiteit op de werkvloer. 

Waarom is het zo belangrijk dat mensen op de werkvloer kunnen uitkomen voor hun seksualiteit? Is dat geen privékwestie?
Dat hoor ik vaak: ‘Het maakt mij niet uit op wie je valt’. Dat valt voor mij in dezelfde categorie als ‘ik zie geen kleur’. Je negeert daarmee een essentieel onderdeel van iemands identiteit, of het nu gaat over raciale, seksuele of genderdiversiteit. Ik hoef niet te weten wat er in de slaapkamer van mijn collega gebeurt, maar je partnerkeuze is een integraal onderdeel van wie je bent. En je wilt open kunnen vertellen over wat je in het weekend hebt gedaan. En wie je bent, motiveert ook op wie je stemt, want ik stem op iemand die de rechten van LHBTQI+’ers hoog in het vaandel heeft staan. Seksualiteit is geen geïsoleerd onderwerp. Veel mensen ervaren discriminatie op meerdere gronden: ik ben bijvoorbeeld nog steeds een witte man. Laat staan wat de ervaring is op de werkvloer van een zwarte trans vrouw in een rolstoel.

(tekst gaat door onder de afbeelding)

Je hebt de data ook achter je: open, inclusieve, diverse teams presteren beter.
Ja, en tegelijk krijg ik er ook altijd een beetje jeuk van als ik alleen met dat argument word ingeschakeld. Want daarmee hebben leidinggevenden vaak het idee dat ze zelf gevrijwaard zijn: ‘ik heb Remco gebeld en die mag nu verder mooie sessies gaan leiden met het team’. Nee: ook het management moet zich kwetsbaar op kunnen stellen. Iedereen, ook leidinggevenden, maakt situaties mee waarin ze zich buitengesloten voelen. Je eigen ervaringen delen verbindt. Als bedrijven dát omarmen is de mentaliteit gericht op persoonlijke groei. 

Hoe ben je je eigen corporate omgeving gaan combineren met activisme?
Er werden me soms ongepaste vragen gesteld, zoals: ‘ben jij het mannetje of het vrouwtje in je relatie?’ Zo’n vraag is natuurlijk niet tactvol. Aan de andere kant dacht ik ook: deze persoon zoekt op een vrij onhandige manier toenadering en weet waarschijnlijk niet goed waar te beginnen. Dus ik gebruikte het vaak als opening om het gesprek op een andere manier voort te zetten: ‘Wat wil je precies weten?’ Als de persoon in kwestie het wil hebben over wat er in mijn slaapkamer gebeurt vind ik dat privé. Maar als je het wilt hebben over hoe de huishoudelijke taken zijn verdeeld, dan kan ik daar best antwoord op geven. Vervolgens leg ik wel de bal terug, want in hoeverre kun je de taakverdeling in een relatie koppelen aan iemands gender? Het is vreemd hoe vaak ik vragen krijg over mijn kinderwens. Vraag je ook aan een heterokoppel of ze het via de natuurlijke weg gaan proberen, voor adoptie kiezen of een ivf-traject ingaan?

Knap dat je het geduld hebt om zo op zo’n vraag in te gaan. 
Intuïtief reageer je geëmotioneerd, maar dat creëert geen opening voor gesprek. Ook bereik je er niet meer bewustwording mee. Dit zijn wel de mensen die je uiteindelijk wilt bereiken.

Even terug naar de corporate wereld. 
Sommige van mijn vrienden denken dat ze niet zichzelf kunnen zijn in een corporate omgeving en solliciteren daarom op andere plekken. Dat is zo’n enorm gemis aan talent. Laten we niet wegblijven uit het bedrijfsleven, maar de status quo in beweging krijgen door queerness aan de boardroom toe te voegen. Daarom ben ik bezig met een leiderschapsprogramma voor LHBTQI+ high potentials. Zij zijn de nieuwe generatie die de C-suite gaan verbreden. Als ik weer hoor dat iemand wacht met uit de kast te komen totdat zijn proeftijd voorbij is, dan is dat voor mij extra motivatie om door te bijten. Het is een proces van de lange adem, maar zó hard nodig. 

Tegelijk kom je ook gelijkgestemden tegen.
Dat klopt, bij veel bedrijven zie ik mensen zoals ik: activisten die een LHBTQI+-netwerk binnen hun organisatie proberen op te zetten. Daar help ik hen graag bij, omdat ik in meerdere organisaties rondloop en met die ervaring inmiddels weet wat wel en niet werkt.

Ik denk ook na over mijn eigen privileges. Zou de zwarte trans vrouw, waar ik eerder over sprak, ook Corporate Queer kunnen hebben opgericht? Ik denk dat mijn wit zijn, mijn man zijn, het feit dat ik ABN spreek en de ongeschreven regels ken, enorm hebben bijgedragen om te komen waar ik nu ben. Men durft het met mij aan omdat ik nét hetzelfde genoeg ben. Daarom stel ik altijd de vraag: hoeveel diversiteit kun je aan? Hoe anders mag ik zijn?

Mensen worden nog steeds in elkaar geslagen om hun seksuele voorkeur.
Precies, dus die angst bij de community zelf is ook niet ongegrond. Gelijke rechten staan wereldwijd onder druk, kijk wat er gebeurt nu in Polen of Hongarije. Maar grote bedrijven hebben ook de macht, en in mijn ogen de verplichting, om daar invloed op uit te oefenen. Stel je eens voor: je bent een homoseksuele consultant en moet voor je werk naar een land waar homoseksualiteit strafbaar is. Als je dit niet durft te bespreken met je leidinggevende, kunnen er gewoon onveilige situaties ontstaan. Je laat je seksualiteit niet thuis als je naar je werk gaat. 

Hoe beïnvloedt de nieuwste generatie op de arbeidsmarkt de grotere corporates? Als je talent wilt blijven aantrekken kun je inclusiviteit niet langer links laten liggen lijkt me. 
Of je uit de kast durft te komen op de werkvloer, hangt heel erg samen met de bedrijfscultuur. Hoe ziet de top eruit? Als die niet open voelt, raak je talent weer kwijt. Maar voor de jongere generaties zijn die binaire hokjes sowieso veel minder relevant. Als je als management die generatie wilt kunnen aantrekken én aansturen, moet je je blijven ontwikkelen. Anders ben je geen inspirerende en toekomstbestendige werkgever. Een foto posten met alleen maar witte mannen erop is echt passé. 

Representatie is erg belangrijk om ook de jonge biseksuele vrouw van kleur het idee te geven dat zij evenveel doorgroeimogelijkheden heeft als haar witte heteroseksuele mannelijke collega. Daarom zit ik soms als ‘fly on the wall’ bij beoordelingsgesprekken. Welke argumenten worden er gegeven om iemand te benoemen? Hoe lang wordt er over een man gesproken en hoe lang over een vrouw? Worden dezelfde criteria gehanteerd?

Zowel bij in- als doorstroom is veel bias, vooroordelen, te herkennen. Mensen zijn nu eenmaal gewend om hen die op ons lijken verder te helpen. En vergeet niet: met één persoon van kleur of één LHBTQI’er ben je er niet. Ook de minderheid heeft een bepaalde mate van homogeniteit en herkenning nodig om zich gesteund te voelen en uiteindelijk te floreren. Creëer daarom een kritische massa.

Multitude werkt pro bono voor Corporate Queer.

Meer weten over onze projecten?

Neem contact op met Rozemarijn.

Onze nieuwsbrief

Geen spam.
Wel up to date
over ons werk.

Gelukt!

Bedankt voor je inschrijving.

Meer talks

Interview

Koffie met... Amir!

Leer Multitude kennen door de ogen van één van de teamleden

Artikel

Voor de verschilmakers van morgen, recht uit ons hart!

1 vrijdag per maand werken we pro bono. Lees meer over MultiDay.